Close

Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie

Samorządowa instytucja kultury województwa małopolskiego
Plac Wolnica 1, 31-066 Kraków 669945449 grajewska@etnomuzeum.eu http://etnomuzeum.eu

O instytucji:

Muzeum Etnograficzne w Krakowie zostało otwarte 19 lutego 1911 roku. Swoje powstanie zawdzięcza niestrudzonym wysiłkom Seweryna Udzieli – nauczyciela, etnografa-amatora i kolekcjonera wytworów kultury ludowej. Pragnął on „ocalić od zagłady przeżytki przeszłości znikające bezpowrotnie”.

W ciągu niemal stu lat nieprzerwanego istnienia muzeum powiększyło swoje zbiory do ponad 80 tysięcy eksponatów. Prezentowało je na wystawie stałej oraz na licznych wystawach czasowych, prowadząc przy tym intensywną działalność naukową, wydawniczą i oświatową, której celem była realizacja misji wyznaczonej przez jego założycieli.

Jak myślimy o etnografii?
Etnografia jest sposobem patrzenia. Pierwszym gestem etnografa jest spojrzenie – uważne, wnikliwe – na sposoby życia ludzi. Etnografa interesuje w szczególności świat, który przestajemy zauważać: banalne przejawy rzeczywistości, rzeczy codzienne, tworzące się zwyczaje i obyczaje: świętowanie, ryty pracy, subkultury, czas wolny, obcy pośród nas… Dla etnografa tu właśnie, w podszewce życia, niezauważanej i niedocenianej, kryją się prawdziwe sekrety, pozwalające zobaczyć na nowo siebie i innych.
Etnografia jest bowiem także sposobem myślenia. O człowieku i o kulturze. Jest to najpierw myślenie uczestniczące. Nim etnograf daną rzeczywistość opisze, doświadczy jej wpierw poprzez bezpośredni udział. Jest to myślenie wolne od syntez i schematów. Etnograf próbuje zawsze się zastanowić, co nowego o człowieku i kulturze może powiedzieć, opisując dany skrawek świata. Nie wartościuje, a przedstawia, czyni to jednak w sposób autorski, daleki od pozornego obiektywizmu. Bez tych interpretacji o ileż bylibyśmy ubożsi! Czy można wyobrazić sobie współczesne myślenie o ludziach bez wielkich, etnograficznych zapisów?
Etnografia jest wreszcie dialogiem. Z innym. I z samym sobą. Poddaje nam wzory kultur pod refleksję, uświadamiając nam przez to choćby samo ich istnienie. Stawia też przed nami nasze własne sposoby życia, tworząc – zwykle odkrywcze – zwierciadło nas samych. Taki jest w esencji kod DNA etnografii.

Chcemy stawiać nowe pytania starym wzorom, chcemy sami tworzyć wzory nowe. Droga do tego wiedzie poprzez eksperyment i innowację. Żywimy przekonanie, że jest to najlepsze, co etnografia może dziś przynieść poszukującej samej siebie Europie.

Zagadnienie badawcze do przygotowania pracy magisterskiej:

  • Wpływ działań edukacyjnych na rozwój społeczności lokalnej
  • Diagnoza i rozpoznanie potencjalnych kierunków kolekcji muzealnej – wybrane studium przypadku
%
Ułatwienia dla niepełnosprawnych

Site Login




Lost your password?

(close)